poliglota

Język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Znany jest także pod nazwą kastylijski ponieważ wywodzi się z dialektu Kastylii. Jako języka ojczystego używa go ponad 300 milionów ludzi, (m.in. w Hiszpanii - 28 mln., w Meksyku i Ameryce Środkowej i Południowej - 90 mln i w USA - 22,4 mln). Jest językiem urzędowy w wielu krajach świata, m.in.: w Hiszpanii, Ameryce Południowej (bez Brazylii i Gujany), Ameryce Środkowej (oprócz Republiki Haiti), częściowo w USA, Afryce (Wyspy Kanaryjskie, Sahara Hiszpańska),
oraz na Filipinach.
Pierwsze zapisy języka hiszpańskiego pojawiły się w łacińskich tekstach z XI w.; Język hiszpański używany w Ameryce jest zróżnicowany pod względem słownictwa i wymowy, w zależności od języków, które miały na niego wpływ hiszpański posiada wiele lokalnych akcentów. Wykazuje także pewne odrębności w stosunku do języka hiszpańskiego używanego w Europie.

WIKIPEDIA

Język hiszpański - język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).

Język hiszpański jest trzecim najpowszechniej używanym językiem na kuli ziemskiej. W roku 2006 oceniano, że posługuje się nim jako językiem ojczystym około 400 milionów ludzi na siedmiu kontynentach, szczególnie w Ameryce Południowej i Ameryce Północnej. Dalsze 100 milionów używa go jako drugiego języka, natomiast liczba ludzi w ogóle na świecie mówiących tym językiem to ponad 0,5 miliarda. Konstytucja Hiszpanii stanowi, że językiem urzędowym w całym państwie jest język hiszpański (kastylijski).

Hiszpański jest jednym z oficjalnych języków takich organizacji jak m.in. ONZ, Unia Afrykańska czy Unia Europejska.

Hiszpański ma też wielu użytkowników w takich krajach jak Andora, Antyle Holenderskie, Belize, Filipiny, Izrael, Kanada, Maroko, Stany Zjednoczone, Trynidad i Tobago. Hiszpańskim mówi się też na Gibraltarze i w Saharze Zachodniej. Jest on również nauczany w szkołach w każdym kraju Unii Europejskiej, jak i również w szkołach na każdym kontynencie. We Francji ok. 70% młodzieży uczy się języka hiszpańskiego, podobnie rzecz się ma we Włoszech.

Jest kilka istotnych różnic pomiędzy dialektami hiszpańskiego używanymi w samej Hiszpanii i w hispanojęzycznej Ameryce. Za standard ogólnokrajowy Hiszpanii przyjmowana jest wymowa północnokastylijska (chociaż nie zaleca się użycia słabych zaimków, ani ulegania zjawisku językowemu zwanemu laismo, czyli zamiany rodzajnika le na la).

Hiszpanie osiedlający się na kontynencie amerykańskim przynieśli ze sobą własne regionalizmy. Stąd u różnych narodowości i grup etnicznych można dziś znaleźć różne akcenty. Typowa dla Ameryki Łacińskiej, tak jak i dla Andaluzji, jest wymowa zwana seseo, polegająca na wymowie c (przed e oraz i) oraz z jako s. Na przykład kastylijskie /θ/ w słowach ciento, caza wymawiane jest jak /s/, tak jak np. w ser, casa.